Vandaag is het in Griekenland Tsikipempti, het begin van de carnaval, maar voor ons is het geen blijde dag.
Vandaag hebben we Wobbly vaarwel moeten zeggen.

Hij zal de volgende maand 7 jaar bij ons zijn geweest, toen hij binnenkwam kon hij niet staan, geen evenwicht of lopen, maar we besloten hem een kans te geven. Met zorg en behandeling, ging hij langzaam vooruit en werd onze vaste bewoner.

Ondanks zijn handicap- hij kon niet rechtlopen en viel vaak over zijn eigen benen. Hij was een van de gelukkigste honden die we gekend hebben. Bezoekers gaven hun mening, of het niet beter was om hem in te laten slapen, maar de afgelopen jaren heeft hij zo een goed leven gehad, pups waren zijn beste vriendjes, speelde met ze zo goed als hij kon.

Wobbly was altijd de 1ste om de bezoekers te groeten, alleen tijdens zijn middagdutje als hij een lekker plekje had gevonden in de schaduw, dan kwam hij niet van zijn plek. In de zomer genoot hij van het buitenleven, maar op koudere dagen was hij de eerste die weer naar binnenkwam. En ging heerlijk opgerold liggen bij de houtkachel.

Nu is er een lege plek bij de kachel, maar in onze harten is de leegte vele malen groter….

Wobbly zal gemist worden, door bezoekers, vrijwilligers en vrienden, (2 en 4 benige)Maar hij heeft bewezen, dat ook al heb je een handicap. Hij genoot meer van het leven, dan menig gezonde honden. Uiteindelijk weet/voelt een hond niet of hij anders of gehandicapt is.

Vier met ons de 7 gelukkige jaren dat Wobbly ons liet zien, wat belangrijk is in het leven en wat echt belangrijk is.

Op Wobbly….zijn 7 gelukkige jaren met ons.

Je kunt ook een reactie achterlaten, op http://cretananimalwelfare.org/